???? ?????

اشیاء ساخته شده از پلیمر می توانند اکسیداسیون را از بین ببرد و زندگی کاری آنها را کوتاه کند. تخریب اکسید اکسیده شده می تواند منجر به:

• تغییر رنگ

• از دست دادن شفافیت

• قطره ای از استحکام محکم

• توفاش قدرت

• سایر خصوصیات پلیمری را بسازید.

(AO): مخفف آنتی اکسیدان.

به طور کلی ، مواد پلیمری حساس به اکسیژن و اکسیده شده هستند ، از جمله:

• پلیمرهای طبیعی

• پلیمرهای مصنوعی

مقاومت پلیمرهای مختلف در برابر اکسیداسیون بسیار متفاوت است:

• مقاومت بالا: پلی استایرن و پلی متیل گوشت

• مقاومت کم: پلیمرهای اشباع نشده و الاستومرها

روشهای اکسیداسیون پلیمری:

• ساختار پلیمر را تغییر دهید: کوپلیمر

• گروه های نهایی را بپوشانید (بیشتر برای پلی استالیا)

• تثبیت فیزیکی پلیمر یا پنج بطری)

• اضافه کردن AO: متداول ترین روش تثبیت پلیمر

تعریف AO:

موادی که ساختار شیمیایی خاصی دارند که غلظت کم آنها را نشان می دهد و از اکسیداسیون پلیمری جلوگیری می کند زیرا آنها نسبت به پلیمر واکنش سریع تری با رادیکال های آزاد دارند.

Roo • + AH → Rooh + A • (K17)

Roo • + Rh → Roooh + R • (K3)

ق: آنتی اکسیدان

RH: پلیمر

برخی از خواصی که باید AO داشته باشند:

• به صورت پودر و ذوب شدن آسان است (توزیع مناسب)

• رنگ را تغییر ندهید.

• روند تخریب مس ، منیزیم و سایر فلزات را متوقف کنید.

• سمی نیست.

• فرار نکنید.

اکسیداسیون پلیمر:

فرآیند اکسیداسیون به دلیل واکنش رادیکال های آزاد با پلیمرها است که شامل 4 مرحله است:

• مرحله اولیه

• مرحله ارسال

• فقط -فاز کاتالیزور

• مرحله نهایی

شروع مرحله:

رادیکال های آزاد واکنش (نور ، دما ، نیرو و غیره) در پلیمر ایجاد می کنند و پلیمرها مقادیر هیدروکسید کمتری دارند.

واکنش ماده با فرمول عمومی جمهوری کرواسی به شرح زیر است:

rh → ho • ، ro • ، roo • ، r • • • •

جذب چراغهای ماوراء بنفش هیدروکسید منبع اصلی تولید رادیکال آزاد است.ارسال ایستگاه:

قبل از اینکه رادیکال های پروکسی یا آلکیل به محصولات ناسازگار تبدیل شوند ، می توانند چندین بار تکرار کنند و مرحله اولیه را سریعتر انجام دهند:

r • + O2 → Roo •

Roo • + Rh → Roh + R •

به طور خودکار فاز:

میزان اکسیداسیون معمولاً در ابتدای زندگی پلیمر کم است ، اما با گذشت زمان ، رادیکال هایی که با پوسیدگی هیدروپراکسید رخ می دهند افزایش می یابد:

ROOH → RO • + HO •

2rooh → ro • + roo • + H2O

ROOR → 2RO •

مرحله نهایی:

تبدیل پروکسی و رادیکال های آلکیل به محصولات غیرقانونی واکنش های مرحله آزادی را می بندد:

ROO • + R • → Roor

2r • → R-R

انواع آنتی اکسیدان ها:

1- آنتی اکسیدان از نوع اول

2. آنتی اکسیدان از نوع دوم

آنتی اکسیدان نوع 1:

نوع اول آنتی اکسیدان با دادن هیدروژن معمولاً از OH یا NH به رادیکال های آزاد خنثی می شود.

فنل های مهاری

· آمین های معطر

Phenoli Retiera:

بیشترین تنوع در بین مواد AO در فنل های حواس پرتی خانواده وجود دارد.

یکی از رایج ترین این ترکیبات هیدروکسی تولوئن (BHT) است که در پلیمرهای مختلف از جمله PS ، PP ، PE استفاده می شود.

ar-oh + roo • → ar-o • + roh

آمین های معطر:

اگرچه آمین های معطر از فنل ها قوی تر هستند ، اما به دلیل خاصیت رنگ آمیزی منفی در پلاستیک حرارتی نرم استفاده نمی شوند.

استفاده اصلی از آمینه معطر در پخت الاستومر است.

-NH + ROO • → -no • + ROH

آنتی اکسیدان های نوع 2

آنتی اکسیدان های نوع II با از بین بردن رادیکال های پراکسید از پلیمرها محافظت می کنند.

1- لاستیک ها به سولفون اکسیده می شوند:

(Rococh2ch2) 2S + Roooh → (Rococh2ch2) بنابراین + ROH

2. fospaiti در فسفات اکسیده می شود:

pr'3 + rooh → por'3 + roh

بررسی تأثیر آنتی اکسیدان ها در پلیمرها:

برای کشف تأثیر آزمایش OIT آنتی اکسیدان.

می شود

همانطور که در نمودار پایین نشان داده شده است ، افزودن آنتی اکسیدان Irganox1010 در 120 دقیقه با 0.5 ٪ از زمان اکسیداسیون افزایش یافته است.

دمای اکسیداسیون را تعیین کنید:

آزمایش DSC برای تعیین نقطه اکسیداسیون پلیمر انجام می شود. همانطور که در نمودار پایین نشان داده شده است ، این الگوی دارای واکنش گرما به 230.9 درجه سانتیگراد است که نشان دهنده نقطه اکسیداسیون آن است.

اثرات هم افزایی:

برای دستیابی به نتایج بهتر ، آنها معمولاً در مخلوط یا چندین آنتی اکسیدان استفاده می شوند. در حقیقت ، استفاده از نوع اول آنتی اکسیدان با نوع دوم آنتی اکسیدان منجر به افزایش اثر می شود و محافظت بیشتری در برابر تنها AO ایجاد می کند.٪ AO2

٪ AO1

زمان حفاظت
(براساس روز)

00

0.1

0.1mix

0.3

0.0

0.3 مخلوط

4

16

45

مثال اکسیداسیون اکسیداسیون: اکسیداسیون:

چکیده:

پلیمرها قادر به از بین بردن اکسیداسیون و کوتاه کردن زندگی کاری خود هستند. فرآیند اکسیداسیون به دلیل واکنش رادیکال های آزاد با پلیمرها است که شامل 4 مرحله است:

فاز 2- فاز پوستر 3- فاز 4- فاز 4- مرحله نهایی

روش های مختلفی برای جلوگیری از اکسیداسیون پلیمری وجود دارد ، شایع ترین آن افزودن آنتی اکسیدان های AO است.

آنتی اکسیدان ها دو نوع هستند: گونه های اول و دوم

آنتی اکسیدان نوع 1: با دادن هیدروژن که معمولاً از OH یا NH به یک رادیکال آزاد خنثی می شود و شامل:

فنل ها مهار کننده ها و احزاب معطر هستند.

آنتی اکسیدان نوع II: با از بین بردن رادیکال های پراکسید که از پلیمرها محافظت می کنند و شامل:

1- قرص ها 2- فسفیت هستند.

برای دستیابی به نتایج بهتر ، معمولاً در مخلوط یا چندین آنتی اکسیدان استفاده می شود که در آن اثر بیشتری وجود دارد

(اثرات هم افزایی).

آزمایش DSC برای بررسی تأثیر آنتی اکسیدان ها در پلیمر تست OIT و تعیین دمای اکسیداسیون پلیمر انجام می شود.

اشیاء ساخته شده از پلیمر می توانند اکسیداسیون را از بین ببرد و زندگی کاری آنها را کوتاه کند. تخریب اکسید اکسیده شده می تواند منجر به:

• تغییر رنگ

• از دست دادن شفافیت

• قطره ای از استحکام محکم

• توفاش قدرت

• سایر خصوصیات پلیمری را بسازید.

(AO): مخفف آنتی اکسیدان.

به طور کلی ، مواد پلیمری حساس به اکسیژن و اکسیده شده هستند ، از جمله:

• پلیمرهای طبیعی

• پلیمرهای مصنوعی

مقاومت پلیمرهای مختلف در برابر اکسیداسیون بسیار متفاوت است:

• مقاومت بالا: پلی استایرن و پلی متیل گوشت

• مقاومت کم: پلیمرهای اشباع نشده و الاستومرها

روشهای اکسیداسیون پلیمری:

• ساختار پلیمر را تغییر دهید: کوپلیمر

• گروه های نهایی را بپوشانید (بیشتر برای پلی استالیا)

• تثبیت فیزیکی پلیمر یا پنج بطری)

• اضافه کردن AO: متداول ترین روش تثبیت پلیمر

تعریف AO:

موادی که ساختار شیمیایی خاصی دارند که غلظت کم آنها را نشان می دهد و از اکسیداسیون پلیمری جلوگیری می کند زیرا آنها نسبت به پلیمر واکنش سریع تری با رادیکال های آزاد دارند.

Roo • + AH → Rooh + A • (K17)

Roo • + Rh → Roooh + R • (K3)

ق: آنتی اکسیدان

RH: پلیمر

برخی از خواصی که باید AO داشته باشند:

• به صورت پودر و ذوب شدن آسان است (توزیع مناسب)

• رنگ را تغییر ندهید.

• روند تخریب مس ، منیزیم و سایر فلزات را متوقف کنید.

• سمی نیست.

• فرار نکنید.

اکسیداسیون پلیمر:

فرآیند اکسیداسیون به دلیل واکنش رادیکال های آزاد با پلیمرها است که شامل 4 مرحله است:

• مرحله اولیه

• مرحله ارسال

• فقط -فاز کاتالیزور

• مرحله نهایی

شروع مرحله:

رادیکال های آزاد واکنش (نور ، دما ، نیرو و غیره) در پلیمر ایجاد می کنند و پلیمرها مقادیر هیدروکسید کمتری دارند.

واکنش ماده با فرمول عمومی جمهوری کرواسی به شرح زیر است:

rh → ho • ، ro • ، roo • ، r • • • •

جذب چراغهای ماوراء بنفش هیدروکسید منبع اصلی تولید رادیکال آزاد است.ارسال ایستگاه:

قبل از اینکه رادیکال های پروکسی یا آلکیل به محصولات ناسازگار تبدیل شوند ، می توانند چندین بار تکرار کنند و مرحله اولیه را سریعتر انجام دهند:

r • + O2 → Roo •

Roo • + Rh → Roh + R •

به طور خودکار فاز:

میزان اکسیداسیون معمولاً در ابتدای زندگی پلیمر کم است ، اما با گذشت زمان ، رادیکال هایی که با پوسیدگی هیدروپراکسید رخ می دهند افزایش می یابد:

ROOH → RO • + HO •

2rooh → ro • + roo • + H2O

ROOR → 2RO •

مرحله نهایی:

تبدیل پروکسی و رادیکال های آلکیل به محصولات غیرقانونی واکنش های مرحله آزادی را می بندد:

ROO • + R • → Roor

2r • → R-R

انواع آنتی اکسیدان ها:

1- آنتی اکسیدان از نوع اول

2. آنتی اکسیدان از نوع دوم

آنتی اکسیدان نوع 1:

نوع اول آنتی اکسیدان با دادن هیدروژن معمولاً از OH یا NH به رادیکال های آزاد خنثی می شود.

فنل های مهاری

· آمین های معطر

Phenoli Retiera:

بیشترین تنوع در بین مواد AO در فنل های حواس پرتی خانواده وجود دارد.

یکی از رایج ترین این ترکیبات هیدروکسی تولوئن (BHT) است که در پلیمرهای مختلف از جمله PS ، PP ، PE استفاده می شود.

ar-oh + roo • → ar-o • + roh

آمین های معطر:

اگرچه آمین های معطر از فنل ها قوی تر هستند ، اما به دلیل خاصیت رنگ آمیزی منفی در پلاستیک حرارتی نرم استفاده نمی شوند.

استفاده اصلی از آمینه معطر در پخت الاستومر است.

-NH + ROO • → -no • + ROH

آنتی اکسیدان های نوع 2

آنتی اکسیدان های نوع II با از بین بردن رادیکال های پراکسید از پلیمرها محافظت می کنند.

1- لاستیک ها به سولفون اکسیده می شوند:

(Rococh2ch2) 2S + Roooh → (Rococh2ch2) بنابراین + ROH

2. fospaiti در فسفات اکسیده می شود:

pr'3 + rooh → por'3 + roh

بررسی تأثیر آنتی اکسیدان ها در پلیمرها:

برای کشف تأثیر آزمایش OIT آنتی اکسیدان.

می شود

همانطور که در نمودار پایین نشان داده شده است ، افزودن آنتی اکسیدان Irganox1010 در 120 دقیقه با 0.5 ٪ از زمان اکسیداسیون افزایش یافته است.

دمای اکسیداسیون را تعیین کنید:

آزمایش DSC برای تعیین نقطه اکسیداسیون پلیمر انجام می شود. همانطور که در نمودار پایین نشان داده شده است ، این الگوی دارای واکنش گرما به 230.9 درجه سانتیگراد است که نشان دهنده نقطه اکسیداسیون آن است.

اثرات هم افزایی:

برای دستیابی به نتایج بهتر ، آنها معمولاً در مخلوط یا چندین آنتی اکسیدان استفاده می شوند. در حقیقت ، استفاده از نوع اول آنتی اکسیدان با نوع دوم آنتی اکسیدان منجر به افزایش اثر می شود و محافظت بیشتری در برابر تنها AO ایجاد می کند.٪ AO2

٪ AO1

زمان حفاظت
(براساس روز)

00

0.1

0.1mix

0.3

0.0

0.3 مخلوط

4

16

45

مثال اکسیداسیون اکسیداسیون: اکسیداسیون:

چکیده:

پلیمرها قادر به از بین بردن اکسیداسیون و کوتاه کردن زندگی کاری خود هستند. فرآیند اکسیداسیون به دلیل واکنش رادیکال های آزاد با پلیمرها است که شامل 4 مرحله است:

فاز 2- فاز پوستر 3- فاز 4- فاز 4- مرحله نهایی

روش های مختلفی برای جلوگیری از اکسیداسیون پلیمری وجود دارد ، شایع ترین آن افزودن آنتی اکسیدان های AO است.

آنتی اکسیدان ها دو نوع هستند: گونه های اول و دوم

آنتی اکسیدان نوع 1: با دادن هیدروژن که معمولاً از OH یا NH به یک رادیکال آزاد خنثی می شود و شامل:

فنل ها مهار کننده ها و احزاب معطر هستند.

آنتی اکسیدان نوع II: با از بین بردن رادیکال های پراکسید که از پلیمرها محافظت می کنند و شامل:

1- قرص ها 2- فسفیت هستند.

برای دستیابی به نتایج بهتر ، معمولاً در مخلوط یا چندین آنتی اکسیدان استفاده می شود که در آن اثر بیشتری وجود دارد

(اثرات هم افزایی).

آزمایش DSC برای بررسی تأثیر آنتی اکسیدان ها در پلیمر تست OIT و تعیین دمای اکسیداسیون پلیمر انجام می شود.